horrible monster

Warm feet.

2011-09-11T11:57:00.004+02:00

Zostały dwa tygodnie do ślubu :) ...a ja mam ciężką grypę i ledwo ruszam palcem. Strona z przerwami, ale w robocie, bo najważniejsze teraz to "pimp my portfolio". No zobaczymy co z tego wyjdzie. Spróbuję, pożyję i zobaczymy. Póki co wystaję z łóżka z herbatką z lipy w ręku i robię przegląd prasy.

W oko wpadł mi artykuł na stronie Newsweeka o szafiarkach i ich blogach, autorstwa Michała Zaczyńskiego. Autor postanowił pojechać po "typowym ple-ple-ple" szafiarek...a ja się zastanawiam...właściwie, po co? Ja myślałam, że kwestie tego, że w internecie można znaleźć poziom i brak poziomu, to nic nowego.

Nie ma chyba bardziej banalnego tematu niż ciuchy. I nawet kiedy czytam o designie ciuchów przez duże "D", to ciężko, żebym się tam nie natknęła na banały. To są cały czas tylko ubrania, coś co i tak w końcu kończy trywialnie - w pralce, albo nie raz, nie dwa - zwinięte w kulkę pod kanapą. Nie znajdziemy tu specjalnie ani wielkich mądrości, ani szczególnej głębi. Ot, strona wizualna, mniej lub bardziej oryginalna, tak, że można, lub nie, zawiesić na tym oko.

W tym miejscu zapytam: " no i co że są szafiarki?". Internet stworzył możliwość upubliczniania swoich myśli w postaci bloga, to dlaczego, zwłaszcza wygadane nastolatki, nie mogą pisać akurat o modzie?. W końcu stylowo, czy też kiczowato i bez stylu, to jest jednak jakiś tam modowy mainstream, może z małymi wyjątkami w postaci bardziej wyróżniających się pod tym względem osobowości. Z tego naprawdę można coś czerpać, po odpowiedniej filtracji.

Ja się przyznam bez bicia. Czasem przy kawce z rana, kiedy nie mogę się zdecydować co na siebie włożyć, tak samo, jak zajrzę na Pudelka, żeby poczytać o pierdołach, tak zdarza mi się trafić na jakiś modowy blog, czy to Polski, czy zagraniczny. Oczywiście swoje standardy mam i te, które mnie nie interesują od razu sobie odpuszczam (jest ich tyle, że jest w czym wybierać, z resztą - i bardzo dobrze! ).

Nie zawsze mam ochotę walić sobie głębokie artykuły z rana, czasami zwyczajnie chcę wyzerować umysł nad poranną filiżanką kawy i poczytać o przysłowiowej "dupie Maryni"- i niech sobie nawet będzie przystrojona, a nawet opisana mniej, lub bardziej zdawkowym opisem. Nikomu nic do tego i korona mi z głowy nie spadnie, że zajrzałam.

Szczerze mówiąc, śmieszą mnie opisy szafiarskich stylizacji silące się na niewiadomo jakie wyżyny elokwencji. Ileż mądrego można napisać o T-shircie? No nie oszukujmy się, przynajmniej i nazywajmy rzeczy po imieniu.

Sama próbowałam kiedyś robić sobie foty w jakimś zestawie ubraniowym, żeby sobie zrobić prywatny lookbook i spróbować czegoś nowego dla siebie (a przy okazji, sama robię sobie najlepsze zdjęcia, więc, czemu było nie spróbować?). Szybko oczywiście znudziło mnie pisanie o ciuchach, ale jeśli dla kogoś innego stanowi to jego życiową pasję, to niech się w to bawi - tym bardziej, jeśli będzie miał wspierającą go dzielnie widownię.

Jeśli o mnie chodzi - to naprawdę, niech sobie będzie to " typowe ple-ple-ple", obok głębszych blogów o życiu, filmie, sztuce, czy książce (a i tu trzeba filtrować, bo zdarzają się blogi nudne i poniżej poziomu). Chcę mieć wybór, czy akurat mam ochotę poczytać o Tołstoju, czy o aktualnych trendach w makijażu (podejrzewam, że nie tylko ja nauczyłam się malować np. z videoblogów- tutoriali na youtube...), na nerd'owskie okulary, albo spódnice za kolano.

Tyle jest tego w internecie do wyboru, do koloru, że można się przełączać jednym kliknięciem myszy, nawet nie mrugnąwszy okiem na te najbardziej tandetne blogowe stylizacje. Rozumiem, że ktoś ma prawo i ochotę wyrazić swój sprzeciw, ale podsumowując..nie podoba ci się - nie oglądaj, nie czytaj. Jeśli ktoś się daje zrobić w konia, czy to szafiarkom, czy komu innemu - jego problem, sorry Winetou.

Szafiarskie blogi są tym, czym są - dla mnie, tym samym, czym jest moja modowo-zakupowa gazetka, czytana w toalecie podczas nasiadówki. I niczym innym :)

Myślę, że na marginesie warto dodać, że, o ironio... czasami rzeczy najbardziej trywialne mogą posłużyć za wartościową inspirację - tak dla autora artykułu o szafiarkach z internetowych stron Newsweeka, tak i mnie - do napisania powyższego tekstu (mając 40 stopni gorączki, ale jednak...).

P.S. A od Kasi Tusk zaczęrpnęłam przepis na deserowe śniadanko - było pyszne :)

Warto było. Nie trzeba mieć Nobla, żeby je wykonać i się nim delektować.

Day after tomorrow.

2011-07-08T13:50:00.000+02:00

To co odłożyłam na pojutrze trzeba zrobić dzisiaj - dzisiaj jest to moje pojutrze.

Wypadałoby kiedyś napisać tu, o tym, co robię zawodowo, bo tak sobie stoi ten blog i wygląda tak,

jakby albo mnie nie było, albo, że nic nie robię, tylko "wyglądam".

Nie ma powodu, żeby tak było, nie interesuje mnie właściwie pisanie o tym co znowu na siebie założyłam. Więc wracam do pisania o czymś ciekawszym, niż nowe gacie z H&M-u.

Nareszcie zabrałam się za swoje elektroniczne potfolio w formie strony. To jest coś, co powinnam była zrobić 3 lata temu. Nie zrobiłam, bo jakimś dziwnym trafem w czepku urodzona zapewne, dostawałam i dostaję zlecenia i bez tego. Ostatnio pomocny okazał się Facebook, ale nie ma co, doskonale wiem, że się nie urodziłam w przysłowiowym czepku i powinnam się nieco dostosować do wymagań rynku, albo naprawdę zniknę i będę tylko wpisem w księgę absolwentów Akademii.

A ja mam całkiem ciekawe życie, sporo do pokazania i do powiedzenia.

Tym sposobem niedługo ruszy moja strona. Najwyższa pora.

It's time to go back to writting about something more than new pair of panties from H&M.
I'm still doing my beloved stuff, nothing's changed. It is my job, and my life. I can have a brake, even a long one if I like to, but I won't deny it's just what I am about and what I love to do. I never stopped doing it, I just didn't write here about it. I love my life and my work. I should make my portfolio website a long time ago, 'cause it's always better not to just believe in luck. Well, yes I'm lucky that since I finished the Academy Of Fine Arts, work kept finding me and I didn't have to look for it so far. Luck doesn't live with us forever...so... my website was to be made the day after tomorrow. It is that day today.

Take care of the young lady.

2011 będzie nieco inny...czyli Ewa wychodzi za mąż :)

2011-02-22T23:38:00.003+01:00

UuU...dawno tu nie zaglądałam, ale tak wyszło, że po prostu nie było kiedy. Potwór we mnie miał sen zimowy jakiś, a też nie nudziło mi się na tyle, żeby wysmarować post i często zasypiałam nad klawiaturą, zamiast coś napisać.

Pisałam, tylko nie tu, za to klasycznie, w szkicowniku, bo ten zawsze pod ręką. Fotek przybyło, ale pogoda nie zachęcała do robienia outfitowych zdjęć, jest cała masa innych, które się teraz zaczną pojawiać na potworze.

Aktualnie najlepsze fotografie ma mój zwierzyniec, zwłaszcza moje dwie rude psie dziewczyny.

No aż muszę tę foteczkę zamieścić...jest w niej jakaś cudowna świeżość, zapowiedź wiosny i esencja radości życia moich rudych. Fotka jest autorstwa kochanej "cioci" Madzi moich rudych panienek, a mojej wspaniałej przyjaciółki z Łodzi. Moje śliczne, przyszłe psie druhny/świadkowe wyszły jak na rasowe modelki przystało :)

Czujemy już w kościach wiosnę, ze zwierzakami, co zaowocowało jakiś czas temu spacerem w przesympatycznym gronie psiarzy w naszym pięknym Parku Szczytnickim.

Niestety mój optymizm, co do być może już powolnego ocieplania się klimatu, w kierunku wiosny, osłabł z kolejnym atakiem zimy, który mamy aktualnie.

Usiadłam więc, zawinięta w koc i przypomniałam sobie o swoim potworze.

W związku z tym, że moje zakupy ubraniowe najczęściej i najgęściej mają miejsce, kiedy trafi mi się większe zlecenie, tak i było tym razem, czego nie omieszkam zaprezentować, choćby tylko po to, żeby sobie samej zrobić zestawienie co ja właściwie takiego kupiłam. Nie jest tego wiele, chyba najwięcej zainwestowałam w swój wizaż (nareszcie kupiłam trochę profesjonalnych pędzli do makijażu i cieni mineralnych, a też wydałam majątek na wiecznie odkładane na później, wymarzone Meteroryty w perłach Guerlain'a...). Buszowanie w sieci i na youtube zaowocowało tym, że nareszcie odkryłam trochę ciekawych mitów i faktów na temat samoupiększania, oraz stwierdziłam...że ja tak w zasadzie powinnam więcej wiedzieć o tym jak i czym się maluję.

Okazało się, że ja w zasadzie mało wiem o makijażu..."zachowawczo" mało, właściwie. Znam takie podstawy podstaw, a mój zmysł malarski najlepiej ciągle realizuje się na płótnie, niż na moich powiekach. Dzięki tutorialowej szkole nagle okazało się, że całkiem fajnie się mi maluje samą siebie. Nie wiem, czy to w wyniku braku kolorów na dworze, ze względu na zimową ciągle aurę, czy to jakaś depresja zimowa, ale od kiedy zaczęłam więcej kombinować z kolorystyką wiosenną, czy to w makijażu, czy w ubraniach, od razu poczułam się lepiej. Na pewno coś zwizualizuję i napiszę co nieco kiedy znowu usiądę do elektronicznego pamiętnika.

Oczywiście w mojej pięknej, delikatniej opaleniźnie, serwowanej mi przez balsam brązujący z TBS mogę paradować póki co wyłącznie w domu, przy podkręconym kaloryferze, ale jakoś tak humor zaczął mi się poprawiać...no i najważniejsze, za chwilę będzie marzec...potem kwiecień, a potem mój najlepszy miesiąc w roku - miesiąc moich urodzin, maj.

A potem...potem proszę państwa (o ile ktoś tu zagląda jeszcze, oprócz mnie ;) ) to wychodzę nareszcie za mąż.

O ile się nie mylę, w tym roku minie 9 lat, od kiedy poznałam mojego przyszłego męża, w tym rok oficjalnego narzeczeństwa. Dodam tylko...że od początku wiedziałam, że to TEN jedyny, żaden inny i muszę powiedzieć, że mam ogromne szczęście w życiu (tak, napiszę to "głośno"), że tak, a nie inaczej się ułożyło i układa. W tym roku stuknie mi 29 lat i (to też muszę napisać) nigdy nie miałam takiego spokoju ducha w sobie jak teraz...jeśli w ten sposób dalej będę się starzeć (czyt. też jako: "dorastać"), to proszę bardzo, może być :)

Jestem bardzo, bardzo szczęśliwym, małym, "potworem" ;)

Szczęście dopisało mi także w poszukiwaniach tej jedynej, wymarzonej sukni ślubnej, którą się będę chwalić (trochę kombinatoryki, ale wyszedł mi ideał mojego projektu i lada chwila będzie wprowadzany w życie)

Pierwsza zakupiona przeze mnie czerwona szminka, Estee Lauder, piękna, klasyczna czerwień. Działa na mnie jak afrodyzjak. Kamizelka jest zdobyczą z Holandii, bo w żadnym polskim H&M-ie już jej nie było. Wyglądam w niej jak wielki, puchaty wilk...

Zacznę od mojej najważniejszej na tę chwilę zdobyczy, czyli...sukni ślubnej...O tym będzie więcej, bo sama dla siebie chciałabym mieć jakąś dokumentację moich zmagań z wizualizacją pomysłu "San Patrick - 'Clamor', meets Ellie Saab for Pronovias -'Erato' ". O swoim haulu zakupowym, niewielkim będzie innym razem (ale tym razem tu wrócę na pewno...w końcu to mój ulubiony potwór)

Kiedy wizualizuję sobie swój ślub, od razu mam przed oczami motywy tapetowe Williama Morrisa. Art Nuveau...ach, to jest to :)

Źródła zdjęć sukni San Patrick - Clamor, TU , a Ellie Saab dla Pronovias - Erato, TU

A oto zakupiona przez nas suknia z hiszpańskiej kolekcji San Patrick - Clamor, a z prawej góra sukni Ellie Saab dla Pronovias - Erato, którą zaaplikuję mojemu Clamorowi w formie odpinanego rękawko-bolerka.

Tył sukni Ellie jest cudowny, układa się na plecach w efektownego 'motyla'. Ukrywa to, co chciałabym ukryć, ma w sobie element retro - a'la lata 40-ste, które uwielbiam, a do tego coś innego niż klasyczne bolerko. Ślub będzie we wrześniu tego roku i oby była przyjemna jeszcze wczesno - jesienna aura. Nie obędzie się też bez czegoś grubszego na ramiona bo jeśli zmarznę, zrobię się niebieska...

Oczywiście może być problem z tulipanami we wrześniu, nie wspominając o gardeniach, peoniach i innych retro kwiatach, które bym widziała do sukni, ale od czego jest improwizacja, są lilie, kalie, lewkonie też można czymś zastąpić, no i będą nieśmiertelne róże :)
Zdjęcia pochodzą STĄD

A tak wyglądały moje absolutnie pierwsze przymiarki do zakupu sukni ślubnej. Jeden z pierwszych, odwiedzonych przeze mnie salonów, w których udało mi się coś zmierzyć na szybko. Ten fason był strzałem w 10, choć zdziwiłam się, kiedy zobaczyłam, że w gorsecie mam biodra, o których istnieniu nie byłam wcale przekonana. Nie tylko z resztą ja nie miałam pojęcia o tym, że całkiem dobrze mi w fasonie lekkiej "syrenki", ale i cała moja babska obstawa krytyków w postaci mojej mamy, widocznej na zdjęciu, oraz siostry i żony kuzyna...która mnie dzielnie wspomagała radą i aparatem fotograficznym. Dzięki niej, moje bezcenne miny podczas mierzenia nie przepadną potomności.

Jak to miło, kiedy się człowiek dowiaduje nowych rzeczy o sobie... Na zdjęciach widać mnie w trakcie wyjaśniania cudownym paniom krawcowym, o co mi chodzi z tą górą od Ellie Saab - w sukni "Erato" i w trakcie odkrywania, że mam jakieś biodra :)

Mama ma świetny gust, doskonałe oko i żywą gestykulację :) Nie wiem, co ja bym bez niej zrobiła.

O rany, ja mam jakieś biodra!

Singing in the rain

2010-06-02T14:30:00.002+02:00

I znowu będzie trywialnie, o ciuchach, ale nie ma powodu, dla którego czasem nie może być trywialnie i o ciuchach :) ach...zapomniałabym, będzie też o deszczu...strasznym deszczu.

Parę dni temu było nawet znośna pogoda...tzn. po prostu o dziwo we Wrocławiu nie lało jak z cebra, tak jak np.dzisiaj. Wybrałam się więc do miasta z parasolem schowanym w torbie (ostatnimi czasy jest mocno eksploatowany). Pomijając już kosmicznie deszczową pogodę, najbardziej martwi mnie niska temperatura...no bo żebym zakładała rękawiczki...w czerwcu? Czyżby epoka lodowcowa nadchodziła kolejna?

Parę dni temu jednak, wracając do znośnej pogody (przez przynajmniej kilka godzin), porwałam się nawet na założenie moich bielusieńkich jazzówek + wesołych skarpetek w "polka dots' i moj nowy t-shirt blackbook z H&M (niektóre naprawdę fajne, myślę, że z jeden jeszcze mi wpadnie).
Do tego wszystkiego moja ukochana gigantyczna karmelowo-ruda torba. Wzięłam ze sobą okulary przeciwsłoneczne w zasadzie nie wiem po co (może dlatego że wciąż wierzę w poprawę pogody?)
Oczywiście z braku czegoś przeciwdeszczowego była najmniej przemakalna - ramoneska, a na nogach moje nowe, strasznie wygodne marchewy, których nie udało mi się co prawda sfotografować w jakiejś przyzwoitej perspektywie, ale cóż...innym razem. Światło było dobre - to i zdjęcia wyszły przyzwoicie, jednak parę godzin później, znowu zaczęło padać.

Ostatnio stwierdziłam, że powinnam sobie kupić jaskrawożółty sztormiak i kalosze w tym samy kolorze - bo byłoby najadekwatniej do panującej na zewnątrz aury a kolor przynajmniej budziłby pozytywne wibracje. Ogólnie kalosze i parasole stały się must have'm absolutnym, więc zacznę je chyba kolekcjonować (w końcu po lecie będzie lało jesienią na pewno...)

Deszczowe klimaty za oknem przypominają mi mroczną aurę z "Heavy Rain" (gry na PS3, która zrobiła spore wrażenie na mnie jakiś czas temu i bardzo, bardzo polecam :) )

Na koniec Gene Kelly zaśpiewa mi deszczową piosenkę, jakiś promyczek słońca wirtualny musi być :)

It's going to be about cloths again...well...why not? and I almost forgot...about rain...heavy rain.

Few days ago weather in Wroclaw was quite tolerable (miracously it wasn't raining that time). My umbrella was hidden in my bag ofcourse just in case. I could wear my new white jazz shoes (and they even stayed white) my polka dots socks, biker jacket, carrot-pants, and my new H&M Blackbook t-shirt (some of them are really nice) with my beloved carmel bag (the biggest I've got). I took my sunglasses...I don't know why...in case? because I'm a "better weather believer" I think.
The light was good, so photo shoot went quite well. Few hours later it was raining...again.

Besides rain, the thing that really worries me this summer is temperature...new ice age is comming or what? (yesterday evening was so cold that I had to wear gloves...)

I still need galoshes , maybe yellow, and yellow raincoat? I think that I should invest in at least one new umbrella (who knows? maybe I should collect galoshes and umbrellas this summer/autumn?). Galoshes and umbrellas are must haves this summer...and it will be next season also...as we all know it's going to rain in autumn.

Speaking of heavy raining...this year spring/summer reminds me of moody aura in "Heavy Rain" (very nice and PS3 game) I would say that Heavy Rain is a "gritty piece of interactive narrative following a dark and fairly brutal murder mystery story set in 2011." I really, really recomend that.

In the end - Gene Kelly is singing for me in the rain - a ray of light and happiness is a must have also :)

Marchewy (carrot pants?): Vila/ biker jacket; Dorothy Perkins/ jazz shoes; Atmosphere/ polka dot socks: H&M, t-shirt H&M, Blackbook collection/ bag: Atmopshere/ sunglasses: Bershka

Funny umbrella (I want one!) from HERE

Gene Kelly "Singing in the rain" MGM, 1952, directed by Stanley Donen.

Kichen stories, czyli złote myśli z kuchni/ Kitchen stories - kitchen thoughts and quotes

2010-05-27T17:18:00.001+02:00

W myśl zasady, że "the party is always in the kitchen", trochę złotych myśli z kuchni.

Nszły mnie wspomnienia z rodzinnego domu, gdzie największe dysputy toczyły się (i nadal tak jest, tylko kuchnie czasem różne) właśnie w kuchni. Coś najwyraźniej powoduje, że człowiek się w kuchni otwiera, jak puszka, czasem po prostu pomidorów, czasem Pandory :)

Moja aktualna kuchnia jest mała, potwornie ciasna ale mimo małego okna nie jest ciemna...wyłania się tajemniczo z ciemnego korytarza. To właśnie tam jest najciekawsze światło w całym mieszkaniu. I najlepiej wychodzą portrety. Znam masę różnych złotych myśli i od czasu do czasu do mnie wracają. Autorami przytoczonych przeze mnie cytatów są m.in Neil Gaiman, Oscar Wilde, Graucho Marx, Abraham Lincoln, Eddie Izzard... I to wszystko w rytmie "Razor" Foo Fighters i mojego ukochanego Dave'a Grohl'a.
A obiad był...od teściowej, która podobnie jak moja mama, jest mistrzynią w kuchni.

Kuchnia to miejsce, które dopiero oswajam. Jestem jedyną kobietą w rodzinie (i jedyną osobą oprócz teścia w obu rodzinach...), która ciągle jeszcze jest kuchenną sierotą, którą trzeba nadzorować czasami, żeby nie wysadziła kuchni w powietrze robiąc naleśniki...

Na koniec będzie więc, moja ulubiona Julia Child i jej bezbłędny omlet.

Jakiś czas temu ja i moja druga połowa staliśmy się posiadaczami jej sławetnej książki kucharskiej "Mastering the art of french cooking". Odkryliśmy ją dzięki filmowi "Julie & julia", w reżyserii Nory Ephrom, opartego na historii Julii Powell (granej przez Amy Adams) na podstawie jej opowiadania: "Julie and Julia: 365 Days, 524 Recipes, 1 Tiny Apartment Kitchen".

Znudzona życiem sekretarki Julie (tak naprawdę pisarka, ale ilu udaje się wyżyć z pisarstwa ;)) postanawia nauczyć się gotować ze swoją idolką Julią Child, ekscentryczną amerykańską kucharką, autorką książek kucharskich, serii programów o gotowaniu z lat 60-tych (graną przez arcy-rewelacyjną wręcz Meryl Streep), która spopularyzowała francuską kuchnię w USA.
Julie chce zrealizować w ciągu roku wszystkie 524 przepisy z najsławniejszej książki kucharskiej Julii : "Mastering the Art of French Cooking". Wszystkie swoje doświadczenia Julie spisuje w formie bloga, który stopniowo zdobywa sławę w sieci i przyniesie rozgłos swojej autorce, której historia posłuży zaintereswoanym wydawcom do opublikowania jej w formie książkowej, która zostanie potem bestsellerem.

Ja osobiście obejrzałam film dla historii niesamowicie charakterystycznej postaci Julii, granej przez fantastyczną Meryl Streep, nie Julie (skądinąd Amy Adams bardzo sympatyczna w tej roli) której wątki są dosyć naiwne i irytujące momentami.
Oczywiście absolutnie popieram żeby coś zrobić ze swoim życiem, kiedy przyjdzie iskra "chciejstwa", choćby w postaci bloga, ale niektóre problemy z którymi boryka się Julie (mąż) nawet mojego TŻ wyprowadziły z równowagi swoją bezsensownością i brakiem występowania tego typu sytuacji w realnym życiu.

Julia Child - pic from HERE

Me, t-shirt: H&M, earings: Stradivarus/ harem pants: Numph

Julia Child - "Mastering the Art of French Cooking", to buy HERE

"Julie & Julia"

2010-05-23T15:03:00.004+02:00

Trwają przygotowania ubraniowe do wesela na które się wybieram niedługo. W szafie przybyło więc klasyki z wyższej półki, klasyczne, czarne i na o dziwo niewysokim acz bardzo staroświeckim obcasie szpilki Aldo (obcas nieco niższy i barsziej pod piętą (wersja retro totalne, ale za to bardziej stabilne) i chanelka, matowa, srebrno-czarna, "jamnicza", MI SA KO. Do tego doszła czarna branzoletka H&M, udająca dużą i ciężką z dużymi, czarnymi "kamieniami" i kolczyki ze Stradivariusa w kształcie liści. To wszystko wespół z beżową marynarką z Zary i czarną, pikowaną-plisowaną narzutką, grzybkiem z H&M ma stanowić zestaw w którym będę się czuła nareszcie ubrana tak, jak sobie zaplanowałam (zwykle taki planowanie mi nie wychodzi i potem na wesele wybieram się w czymkolwiek co się nadaje)

Do tego przybyło trochę casualu w postaci wyprzedażowych zdobyczy - jeansowych marchewek z Vili i militarnej tuniki H&M w militarnym kolorze, do tego białe, tanie jak barszcz jazzówki (dandysówki ;) z Atmosphere, tak, najwygodniejsze butki na świecie i praktycznie do wszystkiego mi pasują.

Przymierzałam się do zakupu kaloszy...ale powódź w tym roku, choć zalała moje stare okolice, większość Wrocławia oszczędziła a i deszcze się chwilowo skończyły (jak i moja pula finansowa na tego typu wydatki na ten miesiąc). W lipcu ma padać...więc temat kaloszy zapewne wróci :)

Nareszcie upolowałam słynne H&M-owskie leginsy ze skorzaną wstawką na kolanach, z tym, że zostałam fanką tych w wersji czarnej, do tego pasiak i równie sławny jak leginsy, H&M-owski worrior neklace, który dostałam od narzeczonego na urodziny, ale nie w wersji srebrnej jak chciałam...ponieważ zdobycie go w tej wersji graniczy z cudem. Lepiej jednak późno i w "złotej" wersji, niż wcale. Dziękuję kochanie :*

Na lato, które chyba w tym roku nie nadejdzie...i na wesele jako zamiennik dla szpilek, które choć wygodne, ale nowe, na pewno skatują mi stopy wcześniej czy później - baleriny Bershka ze skóry zamszowej, czarne, bajecznie wygodne. Niesamowicie udany zakup wyprzedażowy i to doskonałej jakości.

Naszyjnik Asosa ciągle czeka na upolowanie (i oby doczekał) za to wpadł mi inny, z Pull & Bear, którego wkrótce obfoce, podobnie jak Stradivariusowe kolczyki liście.

Nie miałam światła ani czasu w tym tygodniu, żeby w końcu obfocić się w ciuchach, ale sie poprawię, obiecuję. Szafiarka ze mnie co prawda żadna, nigdy nie planowałam, żeby blog był wyłącznie o tym, bardziej mi zależy na napisaniu w końcu artykułu o Dorianie Grayu (tak, na podstawie Wilde'a ale w wersji filmowej, niedawno obejrzanej) - ale nadrobię :)

I've started to prepear my outfit for my friends wedding, from quite some time now. I must say that finally set looks like I wanted it to be. I found perfect classic black heels in Aldo, black chanel-like little bag in MI SA KO, beige Zara blazer, leaf gold earings in Stradivarius and black heavy-like bracelet in H&M. This with my H&M Garden collection nude dress is ment to be the "wedding set" for next week. Now I just have to make my skin look less pale...and I'm afraid that summer is never going to come to Poland this year.

I've finally found famous H&M legins with that funny geometric leather insert in the knee area. I prefer them in black, not in beige, so it looks like I'm not THAT trendy after all. Also found carrot-pants in Vila (in Polish we call it like that way, I have no idea how to call it in English...I don't know, a version of "harem pants"?) military H&M tunic in true military colour, Atmosphere white jazz shoes (oh I love it!) and stripped H&M t-shirt for my marine-like sets. I couldn't get golden Asos bow neklace but I found something nine (and with bow) in Pull & Bear. My fiondse found me my most wanted H&M worrior neklace, in golden version - thaks honey :). Promise that finally I'll make some fotos of me in that stuff, but I really had no time and no proper light for making photos this week.

And I still didn't write my article about Dorian Gray (Yes it's Wilde's most famous novel, the movie version I've recently seen).I'll be better, soon :)

It's going to rain heavily in july, so I deffinately have to buy myself some nice pair galoshes.
Right now we have flood in Wrocław, but it's nothing compared to that one from '97.

Aldo classic black heels

MI SA KO chanel bag

H&M worrior neklace

leggins: H&M/ black flats: Bershka/ neklace: Asos/ stripped t-shirt: H&M/ beige blazer: Zara spring/summer 2010.

marchewy jeans: Vila/ jazz shoes: Atmosphere/ military tunic: H&M

"Hummingbird" (Oh I adore NUDE!)

2010-04-26T17:56:00.001+02:00

Nareszcie przyszła moja "postwiktoriańska" bluzeczka z Topshopu w kolorze "NUDE", bo jakżeby innym (choć na klasyczną, białą też się zaczaję). Kobieca do granic, wygodna i...no romantyczne te falbanki.

Niestety akurat nie miałam jak zrobić sobie zdjęcia w całości, są więc w "częściach". Detale są widoczne.

Kolor mnie ostatnio urzeka, choć jestem blada i myślałam, że będe wyglądała na chorą...no niekoniecznie, bardziej na eteryczną, a bardzo mi taki look odpowiada. Bardzo mi to przypomina mnie z kiedyś. Do tego uwielbiam wręcz draperie na ciele w odpowiednich miejscach, a w moim przypadku nie ma lepszego miejsca niż dekolt :)

My new, as I call it - "postvictorian" nude top has finally arrived. Oh I just love nude...I was afraid that I'll look pale and sick, but surprisingly I didn't. Ethereal, more likely - and I like that kind of look. It rteminds me myself from "then", 10 years from now. I also like drapes and frills.

nude top: Topshop/ tights: H&M/shorts: second-hand/ bracelet: H&M

Three Fish "Hummingbird"

of the men who were loved by you
some were lookin for a woman to play
one who could venture to the empty rooms
and carry their bodies away
of course there's a ghost
and maybe one was a king
he whispered but never came through
one so alone, sad as a poem who hovered by the window then flew
away from poison rainbows
away from fallen snow
away from stumblin' footsteps
away from so alone
but to lie down beside you
to feel the heart beat in your breath
to carry my song to you
to bury the words inside
is all i really want

twisted and simple,
you curled into the shoulder
of a joker that could not surrender
like some endless river,
he broke into the layers
sunsets darken the waters
of course there was laughter
in this shelter of strangers
in the rooms of "i love you"
"i love you"
one so alone, sad as a poem
who hovered by the window then flew
away from poison rainbows
away from fallen snow
away from stumblin' footsteps
away from so alone
but to lie down beside you
to feel the heart beat in your breath
to carry my song to you
to bury the words inside
is all i really want

Ten kawałek dedykowałam ponad 7 lat temu mojej miłości. Zadedykuję jeszcze raz, bo wiem, że czasem tu zagląda :)

Wspaniałe wspomnienia mnie naszły.

Nadal słucham Three Fish...Fantastyczne mam wspomnienia związane z konkretną muzyką pojawiającą się w moim życiu. Z poznaniem konkretnego zespołu, zwykle wiążą się moje wspomnienia. Dźwięki przywołują schowane gdzieś głęboko w pamięci obrazy i zapachy.

I dedicated this song to my love, something about 7 years ago - and I'll dedicate it to him again (I know that he visits me here from time to time ;))

I still listen to Three Fish. Memories mar my mind every time I listen to them. I must say my memories are bound with many bands, many kinds of sounds. Music reminds me of smells, colours and views from my past.

Kwietniowo, czyli.../Even more flowers.

2010-04-21T14:14:00.002+02:00

Jak to mawia się o kwietniu, że przeplata," trochę zimy, trochę lata". Dokładnie to ma miejsce dzisiaj. Słońce świeci, ale jest zimno. Miałam nadzieję, że wybuch wulkanu jeżeli cokolwiek zmieni w pogodzie to...na "ciepłe", ale najwyraźniej nic z tego. Nie wiem co mnie napadło, żeby założyć bokserkę i zaprezentować moją bladość wiosenną, ale tak chadzam po domu ostatnio. Nie chciało mi się marynarki zakładać Właśnie takiego kwiecistego topu szukałam. Nadruk różany topu Atmosphere, jakoś bardziej wizulanie mi wchodzi, niż ten np. H&M-owy. Poszukam z pewnością jeszcze ze 2 odcieni. Na ten ecru polowałam już jakiś czas, na szczęście w końcu się udało i jakimś cudem pokonał pył wulkaniczny i przyleciał do mnie z UK air mailem :)

Naszyjnik, to stara zdobycz z H&M. Chciałam dodać jeszcze więcej kwiatów.

I can feel it's april. Some days are cold, some warmer and sunny. Today is sunny, but cold day. I don't know what got into me, that I wore top with no blazer, showing my spring pale skin (it's way too pale). I hoped that Iceland's volcano eruption will make weather a bit more warm but...it didn't. I like rose print on that Atmosphere top. Visual I like it more, than those H&M ones. It's like more 'old fashioned' I think. It flew to me yesterday, form UK, despite of volcanic ashes over Europe.

Neklace is old (H&M) but I wanted to add even more flowers.

flower power, rosy top: Atmosphere (denim & co)/ shorts: Atmosphere (denim & co)/black tights: H&M

Charlotte Martyr jewelery, more? : HERE
A tu naszyjniki Charlotte Martyr...ach...jak je upolować?

Mam dzisiaj jakiś nostalgiczny, żeby nie powiedzieć, wiosenno-depresyjny nastrój...Naszło mnie na Three Fish, stare dzieje, masa, masa wspomnień. Kiedy słucham czuję nawet zapachy z kiedyś...i ta temperatura muzyki i znowu che mi się śpiewać, jak kiedyś. Ciepło-chropowaty wokal Robbiego Roba, znajoma gitara (ukochany dżwięk gibsona) Jeffa Amenta z Pearl Jam. No nic, tylko się zanurzyć we wspomnianiach. Kocham obie płyty Three fish, "Three Fish" z 96-go i "The quiet table" z 99-go.

Memories mar my mind today. Spring always makes me feel a bit nostalgic. I found my old Three fish record and started to listen to it again and again. When I listen I can almost feel smells and tastes of my memories. It's fantastic. I like Robbie Rob's vocals...and warm, gibson sound of Jeff Ament's guitar (Pearl Jam). Oh I love both Three Fish records, first one: "Three Fish" and another: "The quiet table". Here is what I'm listening right now...over and over...and over...

"Laced":

So inside, in her tenderly fashion

Felt the life so entwined in a whisper

Laced

If she should, if she could, if she should

If she should fall away

Into the water

Jazzy

2010-04-20T20:22:00.003+02:00

Tym razem trochę jazzu. Uwielbiam swoje jazzówki. To chyba są z balerinkami, najwygodniejsze buty na świecie, z mojej całej kolekcji. Tak wybrałam się na małe wyjście, pozałatwiać swoje sprawy. Wełniana militarna kurtka z Zary, to moja ulubienica ostatnio. Będę chwalić całą wiosnę fakt, że ją znalazłam na jakiejś kocmicznej już ostatniej zimowej przecenie. Rajstopy w kropki, blues H&M, to oczywiście gorący trend sezonu, a ja nie mam nic przeciwko nie byciu oryginalną, ze względu na jakiś panujący trend. Mam zasadę, że "byle mi się podobało" inaczej nie założę, choćby to było od Chanel.

Spódnica to nowa kolekcja Pull & Bear, prosto z dostawy. Akurat trafiłam na nią w trakcie mojej poprzedniej wycieczki na miasto.

Byłam ostatnio u fryzjera na podcinaniu końcówek, przydało im się to, bo je ciągle poddaję próbom ogniowym lokówką (porządna, ale jednak...) A w maju...ach jak ja kocham maj (to w koncu mój urodzinowy miesiąc) przymierzam się do zmiany koloru włosów na 2 tony jaśniejszy. Kolor już wybrany (jasny kasztan złoty) No zobaczymy, co z tego wyjdzie.

Wiem, że to może brzmieć jak przechwałki, ale...jak tak oglądam swoje zdjęcia to mam wrażenie że się prawie w ogóle nie starzeję i ciągle wyglądam 10 lat młodziej niż metryka przewiduje. Oby tak zostało. Nie oszukujmy się oczywiście, pod lupą doskonale by było widać, że nastolatką już nie jestem.

This time - a little bit of jazz. I just adore my jazz shoes. It's the most comfortable pair of shoes in my closet. I was going out to take care of some errands. Happily I wore that black military jacket from Zara because the day was colder than I expected. That polka dot navy blue tights I'm wearing, I found in H&M (blues collection). I don't mind not to be original if I like specific trend.

I like that trend I must say...its so "girlish" :)

Pull & Bear skirt I foud when I went shopping last time.

I kon it may sound a little lame, but I look at my pictures and still look like I was 10 years younger. Oh I hope it stays that way. Ofcourse looking closely you would see I'm not a teenager anymore.
Few days ago I was seeing my hair stylist to refresh my haircut. In may, I'm planning to make my hair colour a bit lighter.

navy blue polka dot tights H&M blues/ jazz shoes: Heavy Duty/ skirt: Pull & Bear (new)/ bag: H&M/ military jacket: Zara/ top: Bershka.

Pull & Bear's new collection

Tej spódniczki nie kupiłam za pierwszym podejściem, po czym dwa dni później specjalnie po nię wracałam do Pull & Bear. Jest ciepło-szara, z bardzo subtelnymi przetarciami. Tulipan super wygodny ze świetnymi, szerokimi kieszeniami, doskonale dodaje mi bioder, których nie mam. Tutaj rajtki były w duże, przeźroczyste kropy, czyli polka dotts do oporu. Moje wnętrze ciągle przed remontem, więc paskudne i nie dobre jako tło, ale cóż...za zimno mi ciągle żeby z gołyki rękami latać po dworze :)

I didn't buy that skirt when during my first visit to Pull & Bear, to see new arrivals...and I came back for it two days later. It's very comfortable and makes my hips look like they should. I like that warm grey colour of jeans (yes its warmer than in the picture). I just love tupil skirts, that shape is just for me. My apartament is still before renovation, so it looks horrible as a background for home made photos, but it's too cold for me not to wear jacket outside.

Down the rabbit hole...

2010-04-15T23:12:00.016+02:00

Zaproszenie na herbatkę do Szalonego kapelusznika?. Czemu nie.
Fanką "Alicji w krainie czarów" i "Po drugiej stronie lustra" L.Carrolla jestem odkąd skończyłam 9 lat (wtedy pierwszy raz przeczytałam książkę).

Od tamtej pory zdarza mi się do niej wracać. Zawsze znajdę coś nowego, jakis zupełnie nowy, aktualny wymiar, coś, mnie na nowo zaintryguje. Fantastyczna książka, wielowymiarowy, pełen absurdów, paradoksów i metafor zapis snu dziecka. Piękna, barwna bajka dla dzieci i dorosłych - w której, myślę - każdy znajdzie coś dla siebie.

Polecam znającym angielski przeczytanie książki w oryginale - "Alice's Adventures in Wonderland".

I'm a huge fan of L.Carroll's "Alice in Wonderland". Since I was 9 I was in love with that book, and still am. I can always find some new meanings in it. Reading it is like peeling the layers of metaphors and paradoxes, to the core. Author was described as having a Jekyll-and-Hyde personality and the book feels this way.
I've seen "Alice"- the newest movie, by Tim Burton... I was dying to see it, and I must admit that I was a bit dissapointed. Burton has lost all of that complex multidimensionality of the book. Ofcourse I know that the movie wasn't supposed to be a copy of the book... but still... I'm not sure I want to see Alice as a buisnesswoman in the end after all that she has seen in Wonderland (Is that really all? all that knowlege just for learnig how to handle her life?). Where are all experiences from the mistical journey? Someone from Disney Studios who wrote the script made it linear and well...a bit boring and predictable (OMG like anyone knowing Disney Studios would be surprised ;)). So...there was no place for Burton in that script anymore, his famous mystery and drama.... I think that years ago, without Disney involvement it would be a great movie.
I still love mr. I still love Burton's cinematography but...watching Alice I was afraid that he just got old and tired of making movies somehow.

Oczywiście muszę się przyznać, przy okazji, że widziałam już "Alicję.." w wersji Burtonowskiej, potraktowanej dosyć płytko, jednowymiarowo...ach kolorowo i jako coś, co ma być przede wszystkim ucztą dla oka. Stety i niestety...no od razu było czuć, Disneyowskim scenarzystą, który maczał palce i nie pozwolił specjalnie Burtonowi być Burtonem...(bo przecież nie uwierzę, że Burton osobiście wpadł na to, żeby spłycić jedną z najbardziej wielowymiarowych książek dla dzieci ever...od czasów Braci Grimm)

Muszę przyznać, że jako fanka książki (choć wiedziałam, że film będzie oparty na książce, a nie jej filmową adaptacją po prostu) po obejrzeniu filmu poczułam się zawiedziona. Tu już nawet nie chodzi o Alicję...chodzi o Tima. Jakby nie było jestem również zagorzałą fanką Tima Burtona (począwszy od jego pierwszego dzieła z bulterierem w roli głównej - "Frankenweenie").

Speaking of which:

W jego najnowszym dziele, "Alicji w Krainie Czarów", Tima było możnaby rzecz "mgliście niewiele"...a straszna, kurczę, szkoda. Zabrakło mi burtonowskiego dreszczyka, jakiejś takiej charakterystycznej dla jego filmów magii. Było ładnie, technicznie świetnie, a scenariuszowo...blado, no i liniowo. I ta Alicja, która "wyrasta" na końcu na rasową emancypantkę, dorastając nagle, na oczach widza, przejmując kontrolę nad swoim życiem. A gdzie prawdziwe irracjonalne mechanizmy podświadomości rodem z książki?
Przecież w snach nie jest istotne czy jesteśmy dziećmi, czy dorosłymi. Czy naprawdę tak istotne było, żeby Alicja na końcu filmu stanęła na czele rodzinnego interesu?

Ja nie wiem czy mnie interesuje to, co się stanie z Alicją kiedy się "obudzi"...ja chcę, jak każde duże dziecko, żeby świat snów był prawdziwy, żeby trwał. Chcę go eskplorować, kiedy trwa. Interesują mnie zawiłe ścieżki świata magii, "dżungla" wyobraźni. Nie obchodzi Alicja jako przyszła buisnesswoman. Oglądając film, nie mogłam się pozbyć wrażenia, że Alicja niby dojrzewa, ale wcale tak naprawdę nie ewoluuje jako postać, mam wrażenie, że od początku do końca jest taka sama ( to po cholerę trochę się robi ten cały wypad do krainy czarów...jakiś mały impakt miał najwyraźniej)

Kapelusznik (w tej roli boski Deep) też mnie nie zaintrygował...a kiedy w końcu zatańczył, wywołał krzywy usmiech niezadowolenia na mojej twarzy, powiało nudą i tak niepotrzebnie - współczesnością.

W tym miejscu zadedykuję sobie i komuś, kto akurat wpadnie na tego posta wiersz kończący

opowieść o Alicji. Jestem pełna nadziei, że jeszcze dostrzegę ekscentryka w Burtonie, przy okazji jakiejś kolejnej produkcji. Po seansje Alicji cisnęło mi się na usta, że może się Burton...nie wiem...zestarzał? Jak to ktoś napisał trafnie moim zdaniem na IMDB..."Once upon a time, there was a young visionary director called Tim Burton" - po obejrzeniu "Alicji.." można niestety odnieść takie wrażenie.

WHICH DREAMED IT?

A BOAT, beneath a sunny sky
Lingering onward dreamily
In an evening of July --

Children three that nestle near,
Eager eye and willing ear,
Pleased a simple tale to hear --

Long has paled that sunny sky:
Echoes fade and memories die:
Autumn frosts have slain July.

Still she haunts me, phantomwise,
Alice moving under skies
Never seen by waking eyes.

Children yet, the tale to hear,
Eager eye and willing ear,
Lovingly shall nestle near.

In a Wonderland they lie,
Dreaming as the days go by,
Dreaming as the summers die:

Ever drifting down the stream --
Lingering in the golden gleam --
Life, what is it but a dream?

Alice Liddle...nie będę wnikać, czy fascynacja Dogsona (Carrolla) 6-ciolatką była zdrowa, czy niezdrowa.

To jeszcze nie koniec. Jeśli już jesteśmy przy Alicji... Choruję ostatnio na retro naszyjnik, coś w klimacie Krainy Czarów. Póki co zabrałam się za poszukiwania bufiastej sukienki, która wyglądałaby jak narzuta babci, w angielskie różyczki. Znalazłam to, czego szukałam w Bershce tym razem. Pokochałam tę sukienkę od razu i najchętniej kupiłabym jeszcze ze 3 w różnych wariantach kolorystycznych.

Do tego saszki Pull & Bear, bo potrzebowałam czegoś płaskiego zanim zwężę sobie cholewki moich kochanych, zdobycznych wysokich, rudych kozaków tej marki.

Do tego biała koszulka, również Bershkowa, coś idealnie pod moją beżową narzutkę, upolowaną tydzień wcześniej w H&M.

I would like to buy myself new jewelery (Alice flavoured neklaces). It's hard to get in Poland. So i must wait a bit to get one. I was looking for a perfect flovery dress and I foun in Bershka. It supposed to be gray and look like an old, rosy table-cloth.

dress: Bershka/ leggins: Bershka/ sash: Pull & Bear

Zdjęcie jest jakie jest, bo ciemnawo już było a wtedy fatalnie wychodzą mi mieszkaniowe foty. Ale jest :)

Almost perfect nude/ sweater: H&M/ top: Bershka/ headband: H&M

A teraz troszkę inspiracji:

John Emms,Young Girl with Shetland Pony and Collie

Zegar mojej babci./My grannies clock.

http://www.caravanstyle.com

ciekawy sklep internetowy.

... i zegarowe, czy po prostu retro naszyniki, które bardzo bym chciała mieć/...and clock, or just retro neklaces I would really like to have.

Pierwsza filmowa wersja Alicji, z 1903r./ First ever film version of "Alice..." 1903

Garden :)

2010-04-14T09:42:00.000+02:00

H&M postarał się na wiosnę z nową, "organiczną" kolekcją. Jest to sporo ubranek, w które chętnie bym się wsunęła. Mam cichą nadzieję upolować przynajmniej kilka rzeczy z tej cholernie ładnej kolekcji, nwiązującej do stylu lat 70-tych. Flower power jednym słowem, spring rules!

Polowanie zaczęłam od zakupu tej sukienki, której góra mnie zachwyciła. Oczywiście przepłaciła, bo kupiłam ją przez allegro, ale co tam. Mam skojarzenia z kolumną dorycką, kwiatem, a nawet serwetką zakładaną na pieczoną kurzą nóżkę. Przy tym fason bombka, odcinana pod biustem, idealna dla mnie.Teraz tylko muszę wymyślić buty i kopertówkę, bo zamierzam się w niej wybrać w maju na wesele znajomych.

I love new Garden Collection from H&M, made of organic cotton. There are many nice clothes I would like to wear from this 70-ties like, flower -power-spring collection. Especially one dress cought my eye, it reminded me ancient Greece in some way (architecture). I decided to buy it and I ofcourse overpaid, cause I bought it via internet -but...naaah, whatever. I would like to wear it for my friends wedding. I just have to find proper shoes and little bag.

My new "Garden" dress, just arrived. Now I whave to find proper shoes...

H&M Garden collection

A to mój przydomowy "garden" i czekam własnie aż zakwitną w nim drzewa.

This is my garden. I'm waiting for the trees to bloom.

Spring is for Walkies!

2010-04-13T23:27:00.001+02:00

Udało mi się w zeszłym tygodniu wyrwać na dłuższy spacer do najpiękniejszego parku we Wrocławiu (Park Szczytnicki) Fantastyczna pogoda zaowocowała dwoma godzinami spaceru, jednak warto dodać, że to był dzień świąteczny, bo normalnie ostatnia rzeczą w moim przypadku byłoby zakładanie rajstop na wiosenny spacer z psami. Zoey natychmiast zrobiła mi z nich jesień średniowiecza.Kulturalna Mattie nie śmiałaby nawet.

No, ale Zośka to szczawik bez klasy jeszcze ;]

Bardzo mi się przydała wełniana marynara militarna, która upolowałam na przecenach w Zarze na koniec zimy. I rude jazzówki, których nie widać na zdjęciu. Muszę coś zrobić z kolorem włosów, bo za często wychodzi czerwony na zdjęciach, kiedy w rzeczywistości to przyzwoity kasztan opalizujący. W roli fotografa wystąpiła moja ukochana mama, która wybrała się z nami na spacer.

I love walking my dogs, especially if we are in the most beautiful park in Wroclaw - Szczytnicki.

Weather was lovely so we went for a long walk, and everything was great exept that I wore tights...and dogs, especially Zoey was with me.

Zoey made few really big holes in it. I knew that's going to happen, because she's a little psycho. I was prepeared for that... Well...it was my holiday - Easter

outfit. I wore my new H&M black shorts, military blazer from Zara (I found it during winter sales) and my beloved foxy red jazz shoes.

Photos were made by my mum, we took her for a walk with us, so she could relax afret spending hours in the kitchen prepearing one hell of a great dinner for our whole family.

Thanks god for the weather, cause I would rather not imagine how would I look if it was raining.

10.04.2010 [*]

2010-04-11T11:17:00.000+02:00

Pracowita Zosia! / Busy Zoey!

2010-03-30T16:48:00.003+02:00

Moja pasja, absolutnie najważniejsza w moim życiu - moje słonka rude, futrzaste. Tym razem będzie trochę o Zosi- fotorelacja ze szkolenia "Canine Good Citizen", w szkółce Happy Dog, we Wrocławiu, gdzie Zosia się szkoli. Fotorelacja w wykonaniu naszego kolegi Krzysia. Bardzo dziękujemy!

Normalnie nie ma nam kto robić fot, bo pańcio w życiu nie wstałby rano tak wcześnie w niedzielę.

Pańcia rozczochrana, trochę zmoknięta w wiosennym deszczyku, ale szczęśliwa. A Zosia? No to widać chyba na fotkach :) Kochane słoneczko dzielne, coraz większe postępy robi.

Włoski na zadku odrastają, a Zosiaczek mężnieje i robi się z niej przepiękny podlotek collaczkowy.

Zosia to prawdziwa wojowniczka. Nie daje się chorobie, a aktualnie ma się świetnie.

Ciągle jest poddawana fizjoterapii i rehabilitacji, jeszcze długa droga przed nią.

Ale Zosinek prowadzi normalne, szczęśliwe psie życie pod okiem moim, pańcia i mamy.

Tyle miłości jej dajemy na codzień, a ona codziennie nam się odwdzięcza po swojemu.

My beloved furry monsters - my collie rough. This time it's "all about Zoey", my Mattie's daughter and my lovely red sunshine. Our friend made this photo session this sunday morning in Happy Dog - school for dogs. Zoey was working hard during her Canine Good Citizen training program.

We were a bit wet, blowzy, and tired but happy :) It's nothing more relaxing and full of joy for me than training with my dogs. Working with Zoey is a real challange because of all that she has been through. She has still her phisiotherapy and rehabilitation, but also second socialisation. Everything was more complicated for her but she has made huge progress and she stil does. I'm so proud of her, you can't even imagine!

Zoey is a real fighter. Who would think? She made my life better and made me believe in her. I always knew somehow, that we will be fine and carry on, despite her illness.

Now she's really made me believe that she can go to a dog show with me, and Mattie one day.

My pretty, pretty beloved redhead little furry monster! :)

Od lewej, "wujek" Kangaj, "ciocia" Marta i my - Zoey i ja :)/ "uncle" Kangaj , and "aunt" Martha, than Zoey & me.

The girl you lost to cocaine

2010-03-28T20:48:00.006+02:00

Sia Furler, moje ostatnie muzyczne odkrycie rodem z Australii(przypadkiem odkryłam, dzięki mojej sekretnej pasji oglądania występów tancerzy jazzowych na Youtube, a jedna śliczna dziewczyna tańczyła do pociągająco ckliwego "Breathe me")

Ciekawa pani, fantastycznie plastyczna, sympatyczna twarz i taki sam głos, napatrzeć się na nią nie mogę i w kółko słucham.

Sia Furler, my last music discovery (I found her when I looked through modern dance videos on Youtube and one of it has soundtrack , her "Breathe me") I like her voice and her nice, bright face that makes me want to cal her 'sunshine'. I listen to her records over and over since I heared her "The girl you lost to cocaine".

I trochę malarsko-graficznych inspiracji w wykonaniu Jamesa Jeana, którego prace można znaleźć TU

Jungle. Mixed Media on Paper, 32 x 22 1/2", 2008.

Mole B. Ink & Mixed Media on Paper, 10 x 9", 2008.

Blue. Ink on Paper, 12 x 9", 2007.

Bardzo mi odpowiada taka kreska w rysunku, rysunek w malarstwie i mogę tu znaleźć "malarskie mydło" które mi absolutnie pasuje (choć zwykle niecierpię tego). Artysta urodzony w 1979r w Taipei na Taiwanie. Żyje i tworzy w Los Angeles C.A.

Jego prace mają w sobie jakaś czystość mimo haosu nakładających się na siebie obrazów. Do tego

fascynuje mnie taki typ kreski, nazwałabym go "czysty makaron", komiksowy dosyć. Niektóre rysunki zwłaszcza przypominają mi prace Davida Macka, którego twórczość także sobie cenię.

And some art inspirations.James Jean. Born in Taipei, Taiwan in 1979. Works and lives in L.A.

Theres something about his works I just love. That kind of expression, and style of line that makes chaos of lines looking like some really neat place. Shapes, animals and people invade themselves and make new, chaotic but in some way quite clear...

To me, pictures from his picture biography make the same impression.
You can find his works: HERE on his official website.

A jutro poniedziałek.../ And...tomorrow is monday...

2010-03-28T20:06:00.006+02:00

Tak właśnie, jutro poniedziałek. I zmiana czasu zacznie być bardziej dotkliwa, kiedy mój organizm tak naprawdę

zorientuje się, że musi zerwać się z łóżka o godzinę wcześniej niż zwykle...nie licząc tego, że zwykle się zrywam przed budzikiem.

Właściwie, to aktualnie nie powinno być dla mnie nic złego w poniedziałkach, chyba że wziąć pod uwagę moje myślenie, że ktoś (czyt. moja 2-ga połowa) zaczyna kolejny tydzień pracy i "ach jak to musi być okropnie"...

Z jednej strony mam szczęście, że mnie jeszcze nie dotyczy ciężkie wstawanie po rozleniwiającym weekendzie, z drugiej - byłoby miło mieć w miesiącu stały dochód.

Doskwiera mi coraz częściej fakt, że nie ma nic stałego związanego z pracą zawodową w moim życiu, bo znowu jestem spłukana. Ciekawe, czy gdybym nie pracowała nieregularnie, to bym była mniej spłukana... Dla tych, którzy mnie znają dobrze, to pytanie retoryczne.

Tomorrow it's going to be monday. I don't like mondays, but I still don't have to wake up early and go to work...not yet. I'm still working as a freelancer. It has it benefits and...yet not. I don't know, perhaps I do'n like mondays because my BF has to go to work, and I have to watch him looking miserable trying to get out of bed after weekend.

I don't have to wake up...but the more I think of it It feels like I really should finally get a permanent job. I need to have salary as normal working people do, not "occasionally earned money" from time to time...I need regular job 'cause I start to feel like I'm going crazy with my free time.

Ale - koniec dywagacji o poniedziałkach i byciu "beetween jobs" w moim wykonaniu.

Trochę się śpieszyłam w zeszły poniedziałek, ale zdążyłam ująć siebie w tym całym pośpiechu choć trochę (obiektyw nie złapał mnie w całości niestety), w moim ukochanym zimowym rudym futerku H&M, dzięki któremu sąsiedzi są zapewne przekonani, że nie dość, że wielbię swoje owczarki, to jeszcze się do nich upodabniam :). Lada dzień (mam nadzieję) przestanie mi być potrzebne owo futerko i "przezimuje" wiosnę, lato i wczesną jesień w szafie. Póki co, nadal jest w użyciu, bo pogoda jest ostatnio iście marcowa i w kratkę.

Z kilku nowych postanowień zakupowych, udało mi się zrealizować może 4, co i tak aktualnie stanowi wyczyn ;]

Przede wszystkim futrzana kamizelka H&M, sławetna już, którą udało mi się cudem ściągnąć gdzieś z zagranicy przez allegro. Zamienia mnie skutecznie w wilkołaka. Jest niestety troszkę na mnie za duża...jak wszystko w H&M, co powinno być w moim rozmiarze, a okazuje się, że tak naprawdę jest rozmiar większe. Kamizelka była jedna i postanowiłam zaryzykować. Mam nadzieję, że moja "złota rączka"- czyt. mama, zmniejszy ją dla mnie.

Druga rzecz, to harem pants, ale w wersji dresowej. Znalazłam dokładnie to, czego szukałam w Vili.

Lubię tę markę i już weszła na stałe do mojego ubraniowego "jadłospisu'.

Do tego narzutka nude, stone, czy jak kto woli - jasny beż i małe co nieco z sesji wiosennej H&M które chciałabym upolować.

I had to wake up early last monday but I pictured myself in my beloved H&M's red fake fur. I still need it, because spring turns out to feel like winter sometimes theese days, and I just love to wear it. Im sure that my neighbours think that I love my collies so deeply I want to look like one.
I also bought myself few things I really wanted.
I'm especially glad that I found Vila harem pants (Mathilde jersey pants) and H&M nude sweater and fake fur vest that makes me look like a werwolf.
I finally found Atmosphere rosy tank top I was looking for - I couldn't find light coloured one and now I did. I'm sure I would like to have some more rose print tops in my closet. English roses - perfect for new spring season. I really like this trend.

Zeszły, niewyspany poniedziałek./Last monday

boots: Prima Moda/ fake fur: H&M/ bag: Zara/ scarf: allegro/ skinny black jeans: bershka

Moje kochane futra. Tak wyglądał popołudniowy relaks w środku miasta i tak się złożyło, że nawet pogoda dopisała.

Zosia daje buziaka, pańcia sobie zasłużyła/ Zoey's giving me a kiss, I earned that.

A to coś, na co miałam ochotę już od jakiegoś czasu, różana bokserka Atmosphere.

Gdybym nie była spłukana dodałabym do tego apaszkę kwiecistą. Nie ma to jak dobry floral na wiosnę.

Lubię takie retro brytyjskie herbaciane różyczki.

Zaraz Wielkanoc, więc i Ester Bunny się znalazł. Jajek jeszcze nie ma.

I na koniec moje zdobycze - Mathilde jersay harem pants, dresowe z bawełny i modalu, z Vili, sztuczne futerka H&M (rude stary nabytek zimowy), do tego beżowa narzutka i must have z wiosennej kolekcji H&M (H&M foto z sesji).